Ze względu na gorący klimat panujący w Egipcie, jego mieszkańcy myli się kilkakrotnie w ciągu dnia. Kąpieli zażywano zaraz po przebudzeniu, obmywano się także przed i po każdym posiłku. Stosowano wówczas skuteczny środek - swab, substancję mającą postać gęstej masy. wyrabianej m.in. z popiołu i gliny folarskiej. Ten naturalny środek kosmetyczny pienił się i miał działanie odtłuszczające.
Większość zabiegów pielęgnacyjnych stosowano w celach higienicznych i upiększających, jednak niektóre z nich miały również znaczenie profilaktyczno-lccznicze i kultowe.
Przykre zapachy ciała niwelowano za pomocą maści sporządzanej z żywicy, terpentyny i nieznanych dzisiaj nasion. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety po każdej kąpieli namaszczali swe ciało wonnymi olejkami. Niewiasty podczas uroczystości i uczt nosiły na szczycie starannie ufryzowanych włosów stożek nasączony pachnącymi olejkami. Pod wpływem ciepła ulegał on powolnemu roztopieniu, a pachnidła spływały na twarz i kark.
Istniał pogląd, iż skutecznym środkiem na łysienie było golenie głowy. Przeciw objawom utraty włosów stosowano m.in. olej rycynowy i picie napojów, będących antidotum na łysienie. Jeden z nich przygotowywała nawet Kleopatra dla Cezara, używając takich składników. jak: suszone myszy, palone końskie zęby. niedźwiedzi tłuszcz, szpik sarny, wino i miód.
Piękne i bujne fryzury Egipcjan, spoglądających na nas ze swych kamiennych wizerunków, to peruki, noszone zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn. Sporządzano je z ludzkich włosów z dodatkiem włókien palmowych, klejonych woskiem. a lakże z owczej wełny, barwiąc niekiedy na czerwono bądź niebiesko. W okresie XVIII dynastii w perukach robiono specjalne otwory wentylacyjne, które umożliwiały dostęp powietrza do skóry głowy. Peruki nic tylko zdobiły, lecz także chroniły przed porażeniem słonecznym i wieczornym chłodem.
Kobiety używały farb do włosów sporządzanych z ziół. Lenna, wykorzystywana do czernienia włosów także w Persji i w Indiach, miała równocześnie zastosowanie lecznicze i upiększające. Przez pewien czas Egipcjanki uległy też modzie tlenienia włosów. Umiano usuwać zbędne owłosienie, zachowując nienaganną gładkość skóry. Depilowano brwi. nadając im modny kształt.
Mężczyżni starannie się golili, a brody. które niekiedy widnieją na ocalałych wizerunkach, są jedynie sztucznymi dodatkami.
Zarówno Egipcjanie, jak i Egipcjanki malowali obwódki oczu ciemnym pudrem. by nadać im kształt migdała. Makijaż taki sprawiał wrażenie osadzenia oczu nieco z boku. niczym u ptaka. Ponadto zabieg ten chronił wrażliwą spojówkę przed stanem zapalnym, wywoływanym przez ostre światło, wiatr czy owady. Piękna Kleopatra. aby nadać swoim oczom nadzwyczajny blask, piła wino. w którym zrozpuszczano perły. Do zwyczaju należało też bielenie twarzy i barwienie policzków czerwoną ochrą. Barwną szminką malowano także usta. Czerwoną henną farbowano nie tylko włosy, ale i wnętrza dłoni, paznokcie, stopy, a niekiedy nawet całe ciało. Ten zabieg kosmetyczny zapobiegał bowiem rozwojowi grzybiczych chorób skóry.
Stosowano także środki upiększające i odmładzające skórę. Przeciw zmarszczkom służyć miał preparat z oliwy i cibory. Sięgano też po alabaster, pumeks, miód i mleko ludzkie. Plamy i wypryski usuwano za pomocą preparatów sporządzonych ze strusich jaj, mleka, ludzkiego moczu i nawozu zwierzęcego. Wiele eliksirów zawierało ośle mleko, w którym piękna Kleopatra zażywała odmładzających kąpieli.
Starożytni Egipcjanie potrafili zastąpić ubytki w uzębieniu sztucznymi zębami. Tańszym sposobem ukrycia ubytków było noszenie owalnego kolczyka w nosie, który zakrywał górną część ust.
Jeżeli zainteresowała Cię ta opowieść serdecznie polecamy Egipt last minute all inclusive